बोल हे तुझे की माझे ....

बोलकं असण्याची माफी मागावी लागतेय  स्वभाव बदलण्याची सवय करावी लागतेय का प्रत्येकवेळी आपण माघार घ्यायची गरज फक्त मलाच आहे का या नात्यांची वाटत समजून घेणारा एक व्यक्ती आहे  त्यापुढे बोलण्याचा त्याला त्रास होत आहे  सगळं दाटलेलं आता साठवाव लागतेय स्वभाव बदलण्याची सवय करावी लागतेय मनात रडले तरी वरवर हसावं लागतेय  त्याच्या सोबतीसाठी सर्व हे झाकतेय त्यालातरी भावना कळतील आशा बाळगतयं मनातल्यामनात सार काही फक्त धुसमुसतंय एकांतात मोकळं व्हायला जागा शोधतंय बंदिस्त खोलीत मात्र खूप गुदमरतंय  मोकळीक फक्त विचारांची मिळतेय येतील त्या क्षणात जगायला बघतेय आता अबोल बनून जगायला शिकतेय मूळचा स्वभाव बदलायला निघतेय 🥺

पेन आला हाती  शब्द उमटू लागले भाव अंतरंगातले आज बोलू जाहले । गदारोळ त्यांचा होता बांध मी हो घातले गर्दी नको विषयांची तर भाव हे गोठले । व्यक्त होण्याची सारे वाट शोधत होते मुक्तीच्या आशेत आज स्वच्छंद बागडत होते । सारे अगदी दाटलेले  मत मांडत होते फरक  नसेल जरी कोणास , सांगत सारे होते । स्वच्छंद हवेत उडाले भार हलके झाले दखलपात्र नसले तरी कागदावरती आले । कागदाचा मात्र भार आज वाढला आहे वाचून हलके करेल आस ही त्यास आहे । भावनांचा भार हा  त्यासही पेलवला नाही भरकटला तो ही  त्यांसवे दिशा दाही ।। - आरु

सुखमेघ बरसले मन खुदकन हसले घन सावळा बरसला ऋण सारे फिटले ।। -आरु

सय.. येता जाता, चालता बोलता, घर मनात  करून गेल्या .. भांडण, रुसवे,  फुगवे अन हसण्याने घर  सजवून गेल्या.. हसून निरोप  घेताना स्वतःच जलधारांत या  वाहून गेल्या.. ओळखा कोण  असतील या सप्तरंगात जग  सजवून गेल्या ? -आरु

काय घडले हसता खेळता नभ कोसळले क्षणात सारे मी तर आहे इथेच आजवर जीवनाचे मात्र बदलले वारे वाऱ्याच्या त्या वेगात आता पाकळ्यांनी धीर सोडला जरी एकवटल्या फांद्या तरी माझा आज कणा मोडला फळांनी आता धरली धरती मातीमोल हो काया झाली बोलता बोलता आज इथे ओळख माझी अपुरी राहिली अनेकदा ऐकले मी आहे संपते तिथे सुरुवात नवी बीज अंकुरत बोलत आहे तुझ्या मायेची साथ हवी -आरु

गरज असते का  मनात नसतानाही हसण्याची पटत नसतानाही होकाराची उत्तर नसतानाही ते देण्याची गरज असते का  बोलत नसतानाही बोलण्याची अश्रूंना डोळ्यात आटवायची जागा नसतानाही साठवायची गरज असते का हवे असतानाही नाकारायची बळ असतानाही खंगायची पंख नसतानाही उडायची गरज असतेही अन नसतेही मन तर कधी मान जपताना नको असले तरी नाती जपताना रोज स्वतःला धीर देताना -आरु

झेप.. बोलता बोलता हसता गाता नियतीने चांगलाच खेळ मांडला स्वप्नांसह  माझ्या मनाचा कडेलोट का केला गेला ? नको नकोसे जीवन होता जगण्याचा अट्टहास धरला "जगावेच लागेल तुला!" अन अपेक्षांचा मारा केला ओझे सांभाळता त्यांचे आता वाटा साऱ्या बदलत गेल्या तो मी अन मी आताचा प्रतिमा साऱ्या धूसर झाल्या बदल खेळ नियतीचा असता मत परिवर्तन होत होते स्वतःचे कधीही न ऐकता जीवन मात्र अनोळखी होते मजसाठी जगण्याचा मी नवा आज अट्टहास धरला माझे मी आकाश शोधता पंखात नवा त्राण भरला  पहिली वहिली झेप घेतली स्पष्ट झाले आयुष्य मला एक नभी ज्योत पेटली  स्वत्व गवसले आज मला  -आरु