म्रुगजळ

जवळ जाता हरवते
दुरुनी मात्र हसते
जिव लागतो माझा
मन हे सुंदर रमते ...|

 प्रेमाचा ओलावा वाटे
ममतेची छाया भासे
काय आहे हे सर्व
जावुन बघावे म्हणते...|

 मिळविन्या ते हास्य
रमविन्या मनास
केली मी धावपळ
उमगले मला ते होते

फक्त सुखाचे म्रुगजळ .... |||

आरु

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

प्रतिक्षा...

कळत होते नभास त्या लपली सूर्यकिरणे आता दाटलेला कंठ नभाचा विनवतोय त्यालाच आता बास झाली परीक्षा हि संपलाय धीर आता एक नभ विनवी दुसऱ्यास चल ना रे बरसुया आता कंटाळा मज आलाय भार झालाय जन्मांचा जल शिंपडून जन्म देऊ अन् संपवू भार जन्माचा दाटलेला कंठ विनवतोय दाटलेल्या कंठाला आता पाण्यासाठी तरसतोय एक एक व्यक्त होण्यासाठी आता संपली प्रतिक्षा आता ही घन निळा बरसला धरणी हि सुखावली सुगंधी संसार पुन्हा थाटला वेळ वेळीचे मूल्य सारे वेळ वेळीनेच भागले योग्य वेळेवर वाटेत मन अतृप्त शांत झाले  ।। -आरु💞
Read more

शब्द वेडे

शब्द वेडे , मन माझे , अक्षरांत गुंतलेले । मन खुळे, ध्यान माझे , क्षणाक्षणांत हरलेले । सुख मिळे, तन माझे, मनमुराद हसलेले । वेळ खुळी, भय माझे, समोर पुन्हा थाटलेले । विसर अश्रू,म्ह...
Read more